"... Ciągle czekam na ten moment, kiedy rękę podasz mi
Wszystko staje się ułomne, a ty ciągle mi się śnisz..."
Niestety. Życie nie zawsze daje nam buzi. Częściej natomiast po buzi. Są takie momenty, kiedy po prostu żyć nam się odechciewa. I ja mam jesienią chandrę. Co tam jesienią! Ja w ogóle jestem od urodzenia uwięziona w świecie marzeń i snów. Od urodzenia cierpię na Weltschmerz. I od urodzenia żyję w świecie poezji Goethego i Schillera. A już na pewno od urodzenia odczuwam wyjątkową potrzebę posiadania TEGO KOGOŚ. Mimo że już mam taką osobę. Ale jak widać, nie czuję jej obecności. I tak przez całą noc oka nie mogę zmrużyć. A jak w końcu nadejdzie ten cholerny listopad, to tym bardziej wyjdę z siebie. Nie polecam takiego trybu życia!!!
czwartek, 22 października 2009
czwartek, 8 października 2009
CO SIĘ ODWLECZE...
Rysowane tobie w gazecie serce
Godzinami czekanymi ode mnie
Papierowe zdjęcia robione wszędzie
Postarzeją się jak nic zamiast nas!
No i stało się. Miłości nie ma. Ale to jeszcze nie znaczy, że w ogóle przepadły jakiekolwiek więzi. No bo przecież nawet jak wybranek lub wybranka serca nie okaże się wyśnionym ideałem, zawsze można przejść na stopę koleżeńsko-towarzyską. Tak też ja zrobiłam. I z utęsknieniem czekam na tę wielką, prawdziwą i niepowtarzalną miłość!
Godzinami czekanymi ode mnie
Papierowe zdjęcia robione wszędzie
Postarzeją się jak nic zamiast nas!
No i stało się. Miłości nie ma. Ale to jeszcze nie znaczy, że w ogóle przepadły jakiekolwiek więzi. No bo przecież nawet jak wybranek lub wybranka serca nie okaże się wyśnionym ideałem, zawsze można przejść na stopę koleżeńsko-towarzyską. Tak też ja zrobiłam. I z utęsknieniem czekam na tę wielką, prawdziwą i niepowtarzalną miłość!
Subskrybuj:
Posty (Atom)
