NIE WYMIŃMY SIĘ...

Od pewnego czasu zastanawiam się: dlaczego większość ludzi jest wobec nas taka chłodna?! To jest naprawdę nie do pomyślenia, żeby aż tak zamykać serce. Ile ja w życiu przeszłam przykrych doświadczeń związanych z przyjaciółmi, wyjazdami, imprezami, nauczycielami itp.??!!! Nie mogę z tym dłużej żyć!!! Czuję się taka rozgoryczona, że szkoda gadać. Czy naprawdę nie może być inaczej?! Nie mogę się już doczekać, kiedy wreszcie pojawi się ktoś, kto mnie zrozumie i caly czas będzie przy mnie nawet wtedy, kiedy nie może. Dlatego apeluję do Was, drodzy przyjaciele: NIE BĄDŹMY OBOJĘTNI!!!

ACH, TA SAMOTNOŚĆ...

Czasami zastanawiam się: co ja robię na tym świecie?! Że niby nie jestem na nim sama, a czuję się tak, jakby było zupełnie inaczej? STOP!!! Moim największym celem jest raz na zawsze wyeliminować samotność ze swojego życia!!! Nie mam zamiaru dłużej tkwić zamknięta w czterech ścianach. Coraz częściej wydaje mi się, że ludzie specjalnie się nie odzywają, żeby tęsknota się nasiliła. I jak można nazwać przyjacielem kogoś, kto może nas lubi, ale nie ma go przy nas wtedy, kiedy trzeba?! Przyjaźń, proszę państwa, jest nierozerwalna. Silniejsza niz więzy krwi. Trwalsza nawet od małżeństwa. Bo tkwi głęboko w naszych sercach, a nie na papierze!!!

PRZED WALENTYNKAMI...

Tradycyjne kobiety dbają tylko o dom i dzieci. Wspólczesne łączą obowiązki matki z pracą zawodową.
Tradycyjne kobiety są bezwzględnie posłuszne swoim partnerom. Wspólczesne traktują partnerów jak bratnie dusze.
Tradycyjne kobiety nie mają pojęcia o inicjatywie w związku. Współczesne jak tylko mogą, przejmują inicjatywę.
Tradycyjne kobiety cierpliwie czekają na znak od mężczyzny. Współczesne dają znak jako pierwsze.
Tradycyjne kobiety umieją prać, sprzątać i gotować. Współczesne umieją majsterkować, grać w piłkę nożną i naprawiać samochody.

ODNALEŹĆ SIEBIE...

Skończy się świat, jeśli ty się skończysz
Ale będzie jeszcze gorzej
Jeśli sama się pogorszysz!

Rzeczywiście. Najwyższy czas zmienić coś w sobie. No bo przecież nie będę przez całe życie tkwiła w nędzy i rozpaczy. Czas wreszcie zrealizować swoje życiowe plany. Ile przyjemności przeleciało mi koło nosa?! Jak można żyć w zamkniętym lokum pozbawionym jakichkolwiek pozytywnych uczuć?! Najwyższy czas z tym skończyć. Czas pomyśleć o lepszym jutrze. NIE BÓJMY SIĘ ZMIANY NA LEPSZE!!!